Masalın konusu
Ateş Ülkesi’nden gelen Semender Ana, yumurtadan çıkmak istemeyen yavrusu Köz için çözüm ararken Salyangoz Islık ve Bilge Kirpi ile Kirpiler Diyarı’na ulaşır. Islık’ın yumurtayı parlak salgısıyla boyaması, Semender Ana’nın onu tanıyamamasına ve büyük bir korkuyla kaçmasına neden olur. Yaralı ayakları iyileşirken Bilge Kirpi ona sabır, sakinlik ve doğru zamanı beklemeyi öğretir. Semender Ana sonunda hatırladığı sözleri yumurtaya söyler; Köz kabuğunu kırıp annesine kavuşur, özür diler ve birlikte yuvalarına dönmeye hazırlanırlar.
Bu masal ne öğretir?
Masal, sabırlı ve sakin olmayı, acele etmek yerine doğru zamanı beklemeyi ve anne sevgisini takdir etmeyi öğretir.
Masalın kahramanları
Semender AnaKözSalyangoz IslıkBilge Kirpi
Masaldan sonra çocuğunuza sorabilirsiniz
- Salyangoz Islık yumurtaya ne yaptı?
- Bilge Kirpi, Semender Ana’ya hangi öğüdü verdi?
- Köz yumurtadan çıkınca annesine ne söyledi?
Bu masalı uygulamada dinleyin
- Araya reklam girmez; masal bitince başka bir videoya geçmez.
- Günlük masal sınırını PIN korumalı ebeveyn bölümünden siz belirlersiniz.
- Çocuğunuzun fikrinden ona özel, resimli ve seslendirilmiş masal oluşturursunuz; her ay bir tanesi ücretsiz.
- Hesap açmanız gerekmez. iPhone, iPad ve Android’de.
Masalı izle
14 dk
Oynat’a bastığınızda video YouTube’dan (Google) yüklenir; o ana kadar bu sayfada YouTube’dan hiçbir şey yüklenmez (gizlilik politikası, Bölüm 12). YouTube reklam gösterebilir; uygulamada reklam yoktur. Masalı YouTube kanalımızda da izleyebilirsiniz.
Masalı oku
Masalın anlatımı, yazıya geçirilmiş hâliyle. Uygulamada kelimeler anlatımla birlikte vurgulanır.
Salyangoz Isla, Semender Ana'nın sırtında bir hınzırlık düşündü. İçi görünen incecik yumurta kabuğunu ışıltılı salgılarıyla boyamaya başladı. Hem boyuyor hem sessiz sessiz gülüyor hem de bu Köze şunları söylüyordu: “Seni yaramaz Semender, seni. Kapatıyorum tüm pencerelerini. Annesini üzenleri hiç sevmem ben. Sen bu dersi çoktan hak etmişsin, belli.”
Nihayet tüm yumurta ışıl ışıl boyanmışken Semender Ana'nın sesiyle irkildi. “Ey Isla, bak bakalım, dediğin yer burası mı?” “Evet, burası. Bunca yolu ne de hızla geldiğini şaşırdım doğrusu.” “Ben de senin ardında bıraktığın o gümüş yola şaşırmıştım. Her nesnenin vardır bin bir güzelliği, bin bir özelliği.” “Haklısın ey Semender Ana, hem haklı hem akıllısın.”
“Bak, kirpiler diyarıdır burası. Her nesnenin vardır bin bir güzelliği, bin bir özelliği. Allah her canlıyı başka güzellikler, başka özelliklerle yaratmış.” Semender Ana, sırtındaki iki konuyla birlikte devam etti yürümeye. Yerlerdeki kara kirpi dikenlerine basmamaya gayret ederek ilerleyen Semender Ana hâlâ çok üzgündü.
İleride kirpilerin en yaşlısı göründü. Kılıç gibi ışıldayan dikenlerini hışırdatarak onlara yaklaşmaya başladı. Semender Ana bunun yavrusu için son fırsat olduğunu biliyordu. Yakuta benzer damlalar, ateşe benzeyen gözlerinden bir bir süzülüyordu.
Kirpi henüz konuşmadan Semender Ana söze başladı: “Ey kara iğneleri sırtını sarmış koca kirpi! Her derde deva vardır derler. Benim derdime deva var mıdır?” Kirpi, Semender Ana'nın sırtındaki Salyangoz Isla'ya ve ışıl ışıl parlayan yumurtaya iyice baktı. Biraz düşünüp çokça tarttı.
Nihayet sorusunu sordu: “Semender, ateş ülkesinin sakini Semender! Seni hangi dert buralara denk getirmiş, anlat hele. Bir faydamız olursa ne mutlu bize.” diye yavaş yavaş sordu. Semender Ana, sırtındaki yumurtayı bir çırpıda kuyruğuna denk yuvarladı. Kirpiye doğru uzattı.
Tam söze başlayacaktı ki sesi soluğu bir anda kesildi. Bu yumurtayı kendi yumurtasına benzetemedi. Hızla geriye dönüp koşmaya, koşarken bağırmaya, bağırırken ağlamaya başladı. Ayaklarına etrafa saçılmış kirpi dikenleri batıyor ve ateşin zarar veremediği o ayakları kanatıyordu.
Salyangoz Isla, yumurtasını bulmak için koşan Semender Ana'ya dönmesi için seslendi. Gergeleri hiç faydası olmuyordu. Salyangoz Isla'nın yumurtayı boyadığını bilmiyordu, tanıyamamıştı Semender Ana. Kirpi vaziyete bir anlam veremedi. Ne olup bittiğini akıl erdiremedi.
En iyisi, olayların başından beri şahitliğini yapan Isla'ya danışmaktı. Isla'ya döndü ve sordu: “Salyası gümüşten Salyangoz, yuvası saraydan, köşkten Salyangoz! Söyle bakalım, ne oldu Semender'e?” “Şunu görür müsün?” “Şu parlak taşı mı?” “Taş değil, yumurtadır. Semender Ana'nın yavrusunun konağıdır. Gel gelelim, yavru oradan çıkmaya yanaşmaz. Ne dersin böyle?”
“İşin tam özünü söyle.” “Demen belli, denen belli, bu inatçı yavru çıkmaz yumurtadan.” “Dur hele, önce Semender Ana'nın ardından yetişeyim. Sonra bu yumurta için bir çözüm düşüneyim,” dedi Kirpi. Semender Ana önde, iri Kirpi arkada epeyce koştular.
Nihayet ayaklarının acısına daha fazla dayanamayan Semender Ana, sert bir demir gibi yere düştü. Ayaklarına batan kirpi dikenlerinin açtığı yaralar yüzünden değil, çocuğunu kaybettiği için derin bir acı içinde kıvranmaya başladı. Kirpi'nin sesi işitildi. Semender Ana'yı ayaklarından damlayan kan izlerinden bulduğu için şükrediyordu.
Semender Ana'ya sakin olması gerektiğini ve acele etmeyip dinleseydi bu kadar acı çekmeyeceğini anlattı. Semender Ana, sırtından indirdiğinde parlak bir taş sandığı şeyin kendi yumurtası olduğunu duyunca rahat bir nefes aldı. Kirpi, rengârenk yapraklardan, mis gibi kokan çiçeklerden bir merhem yapıp Semender Ana'nın ayaklarına sardı.
Semender Ana bu sayede acısının yavaş yavaş dindiğini fark etti. Nasıl döneceklerini hesaplamaları lazımdı. Semender Ana'nın ayaklarındaki yaraların kanaması dinmeden yola devam ederlerse onun daha çok acı çekmesine sebep olacaklardı. Kirpi, bir ağacın dibine tıpkı bir top gibi dürülürken biraz beklemelerinin iyi olacağını belirtti.
Zaten acı içinde kımıldayamayan Semender Ana bu teklifi kabul etmek zorunda kaldı. Sır içinde sır. Sabah olunca Semender Ana ve Bilge Kirpi derin bir sohbete başladı. Kirpi, yıllar evvel bir Semender'in daha yumurtasından çıkmadığı için kendisine getirildiğinden bahsetti.
Bu yavruyu çıkarmak için küçük bir oyun düşündüğünü ve daha sonra yavrunun kendi elinden çıktığını anlattı. Yerde boydan boya serilmiş yatan Semender Ana, ayaklarının acısını dahi unutup birden toparlandı. “İki şeyi merak ettim, sevgili Kirpi. Birincisi, yavruyu nasıl çıkardın, ikincisi, o yavru şimdi nerede?” dedi.
Kirpi, minik burnunun üzerindeki sevimli gözlerini bir şeyi hatırlamak ister gibi kıstı, bekledi, bekledi. O beklerken Semender Ana kaygıyla ve sabırsızlıkla olduğu yerde kımıldamadan duruyordu. Kirpi nihayet söze başladı: “Hatırladım, yumurtadan çıkması için bir söz söylemiştim.” “Ha, neydi o söz?”
“Sen düşün, sen bul.” “Ama bulamam ki.” “Düşünen, emek veren ve sabreden bulur. Hem biraz uyuyacağım şimdi.” “Ne olur söyle ey koca Kirpi,” dedi Semender. “Hayat bir armağandır. Keyfi de, kederi de vardır. Sabah ola, sabır ola, hayır ola. Vakti gelen şey zaten olacaktır. Geç kalanlar kaybederler. Benden bu kadar, hoşça kal.”
Sözlerini bitirip Kirpi derin bir uykuya daldı. Semender Ana ise Kirpi'nin yumurtaya ne demiş olabileceğine kafa yordu. Bir türlü cevap bulamıyordu. Hava aydınlanmaya başlamıştı ki yaşlı Kirpi yerinden doğruldu.
“Haydi ey Semender Ana, şimdi senin müşkilini çözme vaktidir. Isla çoktan varmıştır yumurtanın yanına, biz de yavaş yavaş gidelim oraya.” Kirpi önde, Semender Ana arkada yürümeye, yürürken bir yandan da sohbet etmeye başladılar. Kirpi hem soru soruyor hem de ömrü boyunca başına gelmiş komik hikâyelerle Semender Ana'yı güldürmeye çalışıyordu.
Semender Ana ise her sözün başında, Semender yavrusunu yumurtadan çıkaran sözü soruyor, yanıt yerine hep sessizlikle karşılaşıyordu. “Ey Kirpi, ne var, söyleyiversen bana cevabı.” “Bilir misin, Semender Ana, buralarda herkes mutlu olmaya çalışır. Oysa mutluluk, halinden memnun olmakla ilgilidir.”
“Bak, sırtımda ne çok ok var, ne yana dönsem o yana batar. Ama ben şikâyet etmem, çünkü yeri gelince o oklar beni her türlü saldırıdan kurtarır.” “Doğru dersin, ayaklarıma battı da acı içinde kıvrandırdı.” “Öyledir, öyle. Bu arada geldik bile. Bak, şu parlak şey senin yavrundur. Git konuş da çıksın kabuktan, çıksın da sarılsın anasına.”
Semender Ana, ışıl ışıl parlayan yumurtaya yaklaştı. Sert tırnağıyla kabuğu birkaç kez tıklattı. Kabuk boyandığı için karanlığa mahkûm olmuş, bu Köz hâlâ gecenin sürdüğünü sanıyordu. Yumurtanın içinden nihayet ses geldi.
Semender Ana da korktuğu her hâlinden belli olan kabuk içindeki bu Köz de ağlamaya başladı. Etraflarına biriken diğer kirpiler de üzüntü içinde olup biteni izliyordu. Herkes dili döndüğünce onu ikna etmeye, ona yalvarmaya devam ediyordu. Ama yavru, bu Köz, hâlâ yumurtasından çıkmaya yanaşmıyordu.
Semender Ana bir anda olduğu yerde donup kaldı. Nihayet hatırlamıştı ve “Buldum ey bilge kirpi, şimdi anladım!” diye bağırdı sevinçten. Semender Ana neyi bulmuş olabilirdi? Neden birden bağırmış ve heyecanlanmıştı? Bu soruları kirpiler kulaktan kulağa birbirlerine soruyorlardı.
Isla, yemişin yediği ağaç tepesinden Semender Ana'ya bağırıyordu: “Ne bulduysan söyle ey Semender Ana, söyle ki yüreğimize su serpilsin.” Kirpiler de olup biteni büyük bir sabırsızlıkla dinlemeye koyuldu. Günlerden beri üzüntüden perişan olup da acılar çekmiş Semender Ana, yumurtaya yaklaşıp yüksek sesle şunları söyledi: “Hayat bir armağandır. Keyfi de, kederi de vardır. Sabah ola, sabır ola, hayrola. Vakti gelmişse zaten olacaktır. Geç kalanlar kaybederler. Benden bu kadar. Hoşça kal.”
Bu sözü duyan yavru kabuğun içinde kımıldamaya başladı. “Durun, gitmeyin, beni terk etmeyin! Neden bitti yalvarışlarınız? Benden nasıl vazgeçersiniz? Madem armağındır hayat, ben de alacağım armağanımı!” diye bağırmaya başladı. Ardından darbeler vurarak kabuğu kırdı.
Koca Kirpi ileride gülüyordu. Bu sözü Semender Ana'ya, geceki sohbetlerinde kendisi öğretmişti. Pembe yanaklı güzel yavru Köz, yumurta kabuklarından tamamen kurtulduğunda annesinin boynuna atıldı. Ondan özürler diledi. Semender Ana da Köz'e sımsıkı sarıldı, ona kızgın olmadığını söyledi.
Az sonra ateş ülkesine ve yeni kurulan yuvalarına doğru yola koyulacakları için heyecanlılardı. Bir tatlı vedanın daha zamanı gelmişti. Kirpiye yaklaşan Semender Ana, ona canıgönülden teşekkür ettikten sonra yumurtadan çıkmak istemeyen diğer Semender yavrusunun kim olduğunu da hatırladığını söyledi.
Bilge Kirpi gülümseyerek sordu: “Kim?” Semender Ana gülümseyerek yanıtladı: “Ben!”
Rehber Erdem masalları — Sabır, dürüstlük, paylaşmak: değerler eğitimi için masal seçimi. Tüm rehberler
Aynı seriden
8 dk
Mutluluk Ülkesinin Misafirleri - Uyku Öncesi Çocuk Masalı
8 dk
Küçük Pembe İnsanlar - Uyku Öncesi Çocuk Masalı
5 dk
Mik ile Rop - Uyku Öncesi Çocuk Masalı
7 dk
Rüzgar Gülü İle Yel Değirmeni - Uyku Öncesi Çocuk Masalı
10 dk
Olgun'un Öfkesi Masalı - Çocuklarda Öfke Kontrolü Yöntemleri
8 dk
Söz Dinlemeyen Yelkenli - Uyku Öncesi Çoklu Zeka Geliştirici Masal