Masalın konusu
Minik Rakun, arkadaşı Zıp zıp Sincap’ın bir kaza sonucu öldüğünü öğrenince büyük bir üzüntü yaşar ve onunla yeniden oynamayı ister. Anne Rakun, oğlunu şefkatle dinleyerek arkadaşını hatırlatan güzel anıları düşünmesine yardım eder. Kelebek Göleti’nde birlikte yaşadıkları komik ve değerli anıları anlatırken, Sincap’ın kış için sakladığı meşe palamutlarından büyüyen genç meşe ağaçlarını keşfederler. Minik Rakun bir meşe palamudunu anı olarak evine götürür ve arkadaşını hiç unutmayacağına söz verir. Masal, kayıpla sevgiyle yüzleşmeyi, hatıraları yaşatmayı, dua etmeyi ve iyilik yapmayı anlatır.
Bu masal ne öğretir?
Kayıpla baş ederken sevgi dolu anıları hatırlamayı, dua etmeyi ve iyiliklerle vefayı sürdürmeyi öğretir.
Masalın kahramanları
Minik RakunAnne RakunZıp zıp SincapBaykuş Öğretmen
Masaldan sonra çocuğunuza sorabilirsiniz
- Zıp zıp Sincap neleri severdi?
- Minik Rakun ve annesi hangi yerde anıları hatırladılar?
- Minik Rakun evine hangi hatırayı götürdü?
Bu masalı uygulamada dinleyin
- Araya reklam girmez; masal bitince başka bir videoya geçmez.
- Günlük masal sınırını PIN korumalı ebeveyn bölümünden siz belirlersiniz.
- Çocuğunuzun fikrinden ona özel, resimli ve seslendirilmiş masal oluşturursunuz; her ay bir tanesi ücretsiz.
- Hesap açmanız gerekmez. iPhone, iPad ve Android’de.
Masalı izle
9 dk
Oynat’a bastığınızda video YouTube’dan (Google) yüklenir; o ana kadar bu sayfada YouTube’dan hiçbir şey yüklenmez (gizlilik politikası, Bölüm 12). YouTube reklam gösterebilir; uygulamada reklam yoktur. Masalı YouTube kanalımızda da izleyebilirsiniz.
Masalı oku
Masalın anlatımı, yazıya geçirilmiş hâliyle. Uygulamada kelimeler anlatımla birlikte vurgulanır.
Minik Rakun ağaç kavuğuna tırmandı ve yüzünü astı. “Zıp Zıp Zincab bugün okula gelmedi,” dedi annesine. “Baykuş öğretmen bir kaza geçirdiğini ve geri dönmeyeceğini söyledi.” “Kaza nedir?” “Kaza, olmayacağını düşündüğümüz ama olan şeydir,” diye açıkladı anne Rakun.
Minik Rakun'u kucağına alıp sevgi dolu sıcak kollarıyla sararak, “Baykuş öğretmen Zıp Zıp Zincab hakkında başka bir şey söyledi mi, öldüğünü söyledi mi?” “Sanırım,” dedi Minik Rakun, “ama bunun anlamını da bilmiyorum.” Anne Rakun bir an düşündü.
“İhtiyar Bay Kunduz'a ne olduğunu anlıyor musun?” diye sordu. Minik Rakun başını salladı. “Kalbi durdu ve bedeni artık işlemez oldu.” “Doğru,” dedi annesi, “birisi ölünce böyle olur.” Anne Rakun şefkatle oğlunun başına tekrar okşadı.
Zıp Zıp Zincab için çok üzüldü Minik Rakun. Minik Rakun yüzünü annesine döndü. “Zıp Zıp Zincab benim arkadaşım ve onunla birlikte oynamak istiyorum,” diye ağlamaya başladı. “Bak,” dedi annesi, Minik Rakun'u rahatlatmak için. “Sana bir fikrim var.”
“Önce sana onu anımsatan bir şeyler bulursun. Tıpkı ağaç kabuğunun sana eski kavuğumuzu hatırlatması gibi.” “Onu anımsatacak bir şey yerine ben Zıp Zıp Zincab'ın kendisini yeğlerim,” diye burnunu çekti Minik Rakun. “Öyle olduğunu biliyorum,” diyerek onu yatıştırdı annesi. “Onu ne kadar özlediğini de biliyorum. Bana Zıp Zıp Zincab'ın neleri sevdiğini anlatır mısın?”
“Kelebekleri severdi,” dedi Minik Rakun, “ve meşe palamutlarını.” “Hmm, kelebekler ve meşe palamutları,” diye yineledi annesi yüksek sesle. “Peki en çok nerede oyun oynamaktan hoşlanırdı?” “Kelebek göletinde.” Bu cevap üzerine anne Rakun eğildi ve Minik Rakun'un ağzını öptü.
Minik Rakun'un kulakları oynadı ve burnu kızardı. “Hadi o zaman,” dedi ve anne Rakun oğlunu dışarı çıkardı. Meraklı burnunu bir karınca yuvasına sokmuş olan Roni'yi de yanına aldı ve iki yavrusuyla birlikte patika yoldan kelebek göletine doğru ilerledi. Gölete vardıklarında anne Rakun, “Hiç bu kadar çok kelebek görmemiştim,” dedi.
Her yerde kelebekler, kelebekler ve daha fazla kelebekler vardı. Kelebekler her taraftaydılar. “Şimdi ne yapmam gerek?” diye sordu Minik Rakun. Mor renkli parlak bir kelebek burnunun üzerinde dengede duruyordu. Annesi, “Bana Zıp Zıp Zincab'la ilgili bir hikâye anlat,” dedi.
“Nasıl bir hikâye?” “Mesela burada, bu kelebek göletinde olmuş bir şey.” Minik Rakun düşünceli bir tavırla burnunu kaşıdı ve kelebek uçup gitti. “Bir gün burada oynuyorduk. Binlerce kelebek gelip Zıp Zıp Zincab'ın üzerine kondular. Her yanı o kadar çok kelebekle kaplıydı ki kendisi pek görünmüyordu.”
“Üzerinde bu kadar çok kelebek varken onlar gibi uçabileceğini düşünmüştü. Böyle düşünerek koşmaya başladı ve göletin kenarına varınca havaya zıpladı. Ama şoop diye karnının üzerine suya çakıldı. Tüm kelebekler de uçtular. Kovuğuna kadar her yanında sular damlatarak sırılsıklam gitmişti. Çok ölmüştüm.” “Bu harika bir anı,” diyerek güldü anne Rakun. “Başka bir anın daha var mı?”
“Şöyle anne, bir gün Zıp Zıp Zincab hepimizin okula geç kalmasına neden oldu, biliyor musun? Çünkü bir tırtıl kelebeğe dönüşüyordu ve bunu kaçırmamamızı istedi. Hepimiz kelebeğin kozasından çıkmasını ve yepyeni kanatlarını açmasını izledik. Zıp Zıp Zincab o kadar heyecanlanmıştı ki tüm öbür kelebeklere bu olayı anlattı ama hepsi zaten biliyordu.” “Aaaa, bu da çok güzel bir anı,” diye ona katıldı anne Rakun.
Minik Rakun birden hüzünlendi. “Bir gün Zıp Zıp Zincab buraya gelerek kış için topladığı tüm meşe palamutlarını gömdü. Aradan zaman geçince onları geri istedi ama nereye gömdüğünü unutmuştu. O palamutları yemeyi gerçekten severdi. Hepimiz meşe palamutlarını aramasına yardım etmiştik.” “Aaaa, peki bulabildiniz mi?” diye sordu anne Rakun. Minik Rakun başını salladı. “Hayır.”
Anne Rakun arka ayaklarının üzerine kalkarak çevresine bakındı. Yakında bir tepecik görünce oğlunun başını okşadı. “Ve hımm, sanırım o meşe palamutlarının nerede gömülü olduklarını biliyorum,” dedi. Tepenin altına büyüyen minik meşe ağaçlarını gösterdi. O meşe palamudu tohumları minik birer meşe ağacı olmaya başlıyordu.
“Aaaa, bunlar Zıp Zıp Zincab'ın ağaçları,” diye bağırdı Minik Rakun genç ağaçları görünce. “Orman Zıp Zıp Zincab için hatıra bırakmış.” “Bence de öyle,” dedi anne Rakun. “Bu ağaçlar sizin öyküleriniz ve bu kelebekler, hepsi de Zıp Zıp Zincab'la ilgili harika anılar.”
Minik Rakun birden yerde, ön ayağının dibinde çok güzel turuncu siyah bir kelebek gördü. Kanatlarını kapatınca kelebeğin üzerinde durduğu meşe palamutunu da fark etti. Dikkatle ve özenle kelebeği ve meşe palamudunu yerden aldı, nefesini tuttu ve kelebek kendi başına uçana kadar sabırla bekledi.
Meşe palamudunu ön patisinin avucunda tutarak annesine baktı. “Bu meşe palamudu benim eve götüreceğim anı,” dedi. “Onu özel ağaç kabuğunun yanında saklayacağım. Ne zaman ona baksam Zıp Zıp Zincab'ı anımsayacağım.” “Bu çok güzel bir meşe palamudu, Minik Rakun. Harika bir anı olacak.”
Minik Rakun genç meşe ağaçlarının arasına girdi ve yeni ağaç kütüklerinin her birine avucundan bir öpücük vererek, “Seni asla unutmayacağım, Zıp Zıp Zincab. Arkadaşım olduğun için sana teşekkür ederim,” dedi.
Rehber Erdem masalları — Sabır, dürüstlük, paylaşmak: değerler eğitimi için masal seçimi. Tüm rehberler
Aynı seriden
7 dk
Borcun Bereketi Masalla Öğreniyorum -Sesli Masal
7 dk
Mutluluk Çağı Hikayeleri - Ay Yarıldı
5 dk
Mutluluk Çağı Hikayeleri - Üzüm Tanesi
1 dk
Biz Kimiz - Masaldan Erdeme Tanıtım Videosu
10 dk
Masalla MELEKLERİ Öğreniyorum - Melekler Beni Seviyor
16 dk
EĞİTİCİ ÇOCUK MASALI -Masalla Geziyorum -Ali Gel ve Maceraları